Je moet ergens beginnen...

Waarom een blog? In 2001, toen er nog Guldens waren en alleen MSN bestond, was ik net serieus begonnen met het krabben aan tandsteen. Het was mijn 2e jaar van de opleiding tot mondhygiënist. Fast forward naar 2026 ben ik dus al 25 jaar bezig. Een mijlpaal? Jazeker, maar ergens ook wel confronterend. Ik ben inmiddels langer wèl dan niet bezig als mondhygiënist. Ik heb duizenden monden gezien, bergen werk verzet in de vorm van kilo's tandsteen, plaque en etensresten. Zwembaden aan speeksel voorbij zien komen en in de afzuiger zien verdwijnen en nog veel meer. Vies hè, voor mij natuurlijk part of the job. Ik zou een boek kunnen schrijven van al mijn belevenissen, alle grappige, ontroerende en bijzondere verhalen van patiënten en collega's en het lief en leed dat ik met hen heb gedeeld. Ik heb daar ook serieus echt wel eens over nagedacht maar dat is misschien iets voor later, eerst maar even kijken of het bloggen mij bevalt. Nu ik mijn tanden heb gezet in een nieuwe praktijknaam, logo, website en vooral hoe ik mij naar buiten toe wil profileren kwam ik ook op het idee om "blogs" te gaan schrijven! Dus bij deze, geen idee waar het heen gaat en of ik het ga volhouden. Ik heb al wel stiekem een lijstje gemaakt met onderwerpen die regelmatig door mijn hoofd gaan als ik weer eens met mijn vingers in iemands mond zit. Weet je hoeveel denktijd je dan hebt? Mijn doel is om op een luchtige manier af en toe een kijkje achter de schermen te geven gecombineerd met serieuze of minder serieuze onderwerpen. Zo zal ik soms de scherpe randjes opzoeken tussen de wetenschap achter de tandheelkunde en een combi van mijn eigen blik met een flinke klodder saus uit de holistische wereld waar ik inmiddels heilig in ben gaan geloven. Ik wil je vooral inspireren, een beetje entertainen maar ook stof tot nadenken geven en aan te zetten je mond te verzorgen en daarmee jouw gehele gezondheid te ondersteunen. Uiteindelijk is een kerntaak van een mondhygiënist tanden en kiezen zo lang mogelijk klachtenvrij te behouden. Dus waarom niet met behulp van een blog?

En toen?

Het werd tijd voor verandering. Een deel van mijn meest trouwe patiënten weet dat mijn leven de afgelopen 5 jaar best pittig is geweest. Het begon eigenlijk allemaal met de Covid-19 pandemie. Voor het eerst sinds de start van mijn praktijk, tijdens de lockdowns, was mijn agenda leeg. Omdat ik als mondhygiënist met een "contact-beroep" simpelweg niet mocht werken. Een rare situatie als je altijd gewend bent op de klok te kijken en dan zo abrupt tot stilstand komt'. Ik had daarvoor altijd een volle agenda te met zelfs een jarenlange patiëntenstop. Een waar luxe probleem, dat was het.... In 2023 merk ik langzaam dat er in mijn agenda ruimte ontstaat. Uiteraard heb ik gezocht naar de oorzaak. Dat bleek wat ingewikkelder als in eerste instantie gedacht. De mondhygiënist is nog steeds voor veel mensen geen prioriteit en wordt gezien als (overbodige) luxe. Daar heb ik alle begrip voor want hoe zeer ik ook mijn best doe om de behandeling zo comfortabel mogelijk te laten verlopen, leuk wordt het never nooit. Voor veel mensen is wat last van het tandvlees geen reden tot paniek. Geïrriteerd of ontstoken tandvlees dat ook nog bloedt hoort er eigenlijk een beetje bij. Daadwerkelijk is het een alarmsignaal van het lijf, het hoort niet te bloeden. Toch heb ik gemerkt dat voor veel mensen in deze periode de prioriteiten ergens anders lagen. De zorgkosten zijn de laatste jaren, ook in de tandheelkunde, forst blijven stijgen. Zo kiezen steeds meer patiënten ervoor behandeling uit te stellen of zelfs helemaal te skippen. Veel van mijn patiënten zijn ook onder behandeling bij één van de tandartsen hier in het Centrum voor Mondzorg Tanthof. Na jaren vaste gezichten is er wat verloop geweest en dat geeft toch onrust onder patiënten. Zij kiezen voor een tandarts elders in Delft, dichter bij huis bijvoorbeeld, vaak met mondhygiënist en dus vertrekken ze zo ook bij mij. Met de komst van een extra mondhygiënist en enkele preventie-assistentes in de praktijk van de tandartsen worden zo ook patiënten hier in het centrum weggeplukt. De stroom van nieuwe patiënten liep terug omdat er zo sprake is van interne concurrentie. Wat niet helpt is dat zorgverzekeringen ieder jaar opnieuw de premies laten stijgen en de kraan van vergoedingen langzaam dichtdraaien. Zo ontstaat een steeds groter gat tussen de vergoeding en de kosten. Samengevat denk ik dat dit de voornaamste redenen zijn voor het langzaam leegraken van mijn agenda. Naast mijn veranderende kijk zijn dit de voornaamste redenen om mijn vak anders te gaan invullen. Tijd voor frisse wind! Zoals je deels onder mijn persoonlijke verhaal kunt lezen (of dat heb ik je persoonlijk verteld) heb ik privé het een en ander aan levenslessen ondergaan. Ik korte tijd liet mijn eigen gezondheid mij in de steek, gevolgd door een scheiding en het overlijden van schoonvader en eigen moeder. In deze periode ben ik mijzelf een aantal keer tegengekomen en daar ben ik vervolgens hard mee aan de slag gegaan. Inmiddels kan ik anno 2026 wel zeggen dat ik alles weer aardig op de rit heb. Ik geloof er heilig in dat in het leven niets gebeurt zonder reden. Dat er in mijn agenda wat ruimte is ontstaan heeft bijgedragen aan mijn herstel. Het heeft mij rust en ruimte gegeven om mij vooral te richten op mijzelf, te helen. Bonus is dat ik ook de tijd heb gekregen om na te denken over het veranderen van koers wat betreft mijn praktijkvoering. De vrucht daarvan ben je nu aan het lezen. Dit blog, mijn website, een nieuwe naam en het openbaren van de manier waarop ik de laatste jaren ben gaan werken als mondhygiënist. De uitgebreide info kun je vinden op mijn site. Voor nu is het mooi geweest, het is alweer laat (00:15). Morgen is het maandag en moet ik om 7:00 klaarstaan voor mijn eerste patiënt. Dus met frisse groet tot de volgende blog! Mike