Een tussensTand op weg naar VitaeMond

Soms heb je een plan, en soms heeft het leven een plan met jou.

Aan het begin van dit jaar had ik mezelf voorgenomen om volop aan de slag te gaan met de ontwikkeling van VitaeMond. Dat is ook gebeurd, al verliep die reis iets anders dan ik had verwacht. De afgelopen maanden hebben zich onverwacht mooie gebeurtenissen voorgedaan, vooral privé maar ook professioneel. Ze hebben mij niet afgeleid van mijn doel, maar juist geholpen om nog beter te begrijpen waarom ik deze weg ben ingeslagen.

Daardoor heeft de website misschien iets langer op zich laten wachten dan oorspronkelijk gepland. Inmiddels bevindt hij zich gelukkig in de afrondende fase. Verschillende mensen hebben op mijn verzoek de website kritisch bekeken en mij voorzien van eerlijke, soms ongezouten feedback. Juist die opmerkingen hebben ervoor gezorgd dat ik de site opnieuw met een frisse blik heb kunnen verbeteren.

Mijn doel blijft onveranderd: vóór de zomervakantie wil ik VitaeMond online hebben. 1 Augustus staat nog steeds met potlood én stift in mijn agenda.

Nu de website bijna gereed is, is het ook tijd om weer nieuwe content te maken. Ik ben bezig met nieuwe blogs en tegelijkertijd denk ik na over de nieuwsbrief die ik straks wil sturen naar mijn patiënten én naar mijn collega's binnen Centrum voor Mondzorg Tanthof. Daarna wil ik mij gaan richten op de verdere uitwerking van de huisstijl, zoals briefpapier, afsprakenkaartjes en andere communicatiemiddelen.

Ook inhoudelijk staat er een inspirerende periode voor de deur.

Over enkele weken reis ik af naar Milaan voor het internationale congres van de International Federation of Dental Hygiene (IFDH). Elke drie jaar komen mondhygiënisten uit de hele wereld samen om kennis, onderzoek en ervaringen te delen. Ik kijk ernaar uit om nieuwe inzichten op te doen die ik weer mee kan nemen naar mijn eigen praktijk.

In september begint bovendien een nieuw hoofdstuk. Dan start ik met de opleiding tot Orthomoleculair Therapeut. Als alles volgens planning verloopt hoop ik deze opleiding in April 2027 af te ronden.

Veel mensen vragen of ik daarna ook als orthomoleculair therapeut aan de slag ga. Het antwoord is eigenlijk heel eenvoudig: mijn hart ligt nog steeds bij de mondhygiëne.

De opleiding zie ik vooral als een waardevolle verdieping van mijn vak. De afgelopen jaren ben ik steeds meer gaan ervaren dat klachten in de mond vaak niet op zichzelf staan. De mond vertelt regelmatig een groter verhaal over iemands gezondheid. Met extra kennis over voeding, biochemie en leefstijl kan ik mijn patiënten nog beter begeleiden en waar nodig gerichter adviseren of doorverwijzen.

Daarmee houdt mijn ambitie niet op.

Een volgende stap waar ik voorzichtig naartoe werk, is het opzetten van een regionaal netwerk van zorgprofessionals die, ieder vanuit hun eigen vakgebied, op een holistische manier naar gezondheid kijken. Denk aan osteopaten, orthomoleculair therapeuten, voedingsdeskundigen, kinesiologen, acupuncturisten, kaakfysiotherapeuten, homeopaten, traumatherapeuten en andere disciplines die elkaar kunnen versterken.

Niet omdat één behandelaar alle antwoorden heeft, maar juist omdat gezondheid vaak vraagt om samenwerking.

Dat sluit precies aan bij de visie van VitaeMond.

De mond staat niet los van de rest van het lichaam. Gezondheidsproblemen elders kunnen zich uiten in de mond en andersom kan de mond aanwijzingen geven over wat er in het lichaam speelt. Door verschillende expertises met elkaar te verbinden ontstaat een completer beeld van de mens achter de patiënt.

Dat is uiteindelijk waar ik met VitaeMond naartoe wil groeien.

Stap voor stap. "Iemand aan de tand voelen"

We gebruiken de uitdrukking iemand aan de tand voelen nog altijd wanneer we bedoelen dat iemand kritisch wordt bevraagd of dat er geprobeerd wordt de waarheid boven tafel te krijgen. Maar wist je dat deze uitdrukking zijn oorsprong vindt in de paardenhandel?

Voordat een paard werd gekocht, controleerde een ervaren handelaar of koper het gebit. Aan de slijtage van de kiezen en de ontwikkeling van het gebit kon namelijk vrij nauwkeurig worden ingeschat hoe oud het dier was. Omdat een jong paard doorgaans meer waard was dan een ouder exemplaar, speelde deze controle een belangrijke rol bij de aankoop.

Juist daarom werd er soms gesjoemeld. Minder eerlijke verkopers probeerden de natuurlijke slijtage te verbergen of brachten kunstmatig kenmerken aan waardoor een paard jonger leek dan het werkelijk was. Het gebit vertelde immers een eerlijk verhaal, mits je wist waar je op moest letten.

Ook het woord aftands heeft zijn wortels in diezelfde wereld. Oorspronkelijk verwees het naar een paard waarvan de tandwisseling volledig was voltooid en dat daardoor niet langer jong was. In de loop van de tijd kreeg het woord een bredere, figuurlijke betekenis. Tegenwoordig gebruiken we aftands voor alles wat duidelijk zijn beste tijd heeft gehad: een versleten gebouw, een oude auto of een apparaat dat nodig aan vervanging toe is.

Opvallend is dat onze taal vol zit met uitdrukkingen waarin tanden en kiezen een rol spelen. Dat is niet zo vreemd. Het gebit geeft al eeuwenlang informatie over leeftijd, gezondheid en vitaliteit. Misschien is dat wel de reden dat juist tanden zo vaak hun weg hebben gevonden naar onze dagelijkse spreektaal.